Ndërsa partitë politike dalin çdo fushatë me fjalë të mëdha, me premtime për zhvillim, mirëqenie dhe “jetë më të mirë”, realiteti në terren mbetet i dhimbshëm: fëmijët tanë ende nuk kanë parqe të denja, nuk kanë hapësira të sigurta për lojë, nuk kanë vende ku mund të rriten si çdo fëmijë në një shoqëri normale.

Sa herë kanë kërkuar vota në emër të së ardhmes? Sa herë kanë folur për rininë, familjen dhe zhvillimin? E sot, ku janë?

Ku janë parqet? Ku janë këndet për fëmijë? Ku janë shtigjet për këmbësorë? Ku është përgjegjësia?

Është turp që në Luginën e Preshevës, në vend që të ndërtohen hapësira për jetën, vazhdojmë të shohim toka të lëna pas dore, hapësira të shkreta dhe një heshtje të frikshme institucionale.
Kjo nuk është mungesë fondesh. Kjo është mungesë vullneti. Kjo është mungesë dashurie për qytetarin. Kjo është politika e harresës.
Partitë politike nuk mund të flasin për të ardhmen, ndërsa ua mohojnë fëmijëve të tashmen. Nuk mund të kërkojnë besim, kur për vite të tëra kanë lënë familjet pa kushte elementare. Nuk mund të quhet zhvillim një qytet ku fëmijët nuk kanë ku të luajnë, ku nënat nuk kanë ku të ecin, ku familjet nuk kanë një vend të gjelbër për të marrë frymë.
Fëmijët e Luginës nuk kanë nevojë për pankarta politike. Kanë nevojë për parqe. Kanë nevojë për jetë. Kanë nevojë për dinjitet.

Çdo ditë që kalon pa investime reale për qytetarët, është një tjetër dëshmi se politika lokale ka dështuar të kuptojë nevojat më themelore të popullit të saj.
Mjaft më me fotografi fushatash. Mjaft më me premtime sezonale. Mjaft më me heshtje.

Lugina meriton më shumë. Presheva meriton më shumë. Fëmijët tanë meritojnë më shumë.
Sepse një pushtet që nuk ndërton hapësira për fëmijët, po ndërton boshllëk për të ardhmen.
Koha e arsyetimeve ka mbaruar. Tani është koha për përgjegjësi.

Shkruan . Arben Mehmeti.