Më 26 gusht 1910, në qytetin Shkup (atëherë pjesë e Perandorisë Osmane), lindi Anjezë Gonxhe Bojaxhiu, e cila më vonë do të njihej nga e gjithë bota si Nënë Tereza, një nga figurat më të ndritura të humanizmit botëror dhe krenari e kombit shqiptar.

Me prejardhje nga një familje shqiptare nga Prizreni, Gonxheja u rrit në një ambient të përshkuar nga besimi, shërbimi dhe dashuria për të tjerët. Në moshën 18-vjeçare ajo u bashkua me Urdhrin e Motrave të Loretos në Irlandë dhe më pas u dërgua në Indi, ku kaloi pjesën më të madhe të jetës së saj duke u kujdesur për më të varfrit e të varfërve në Kalkutë.

Në vitin 1950 themeloi Urdhrin e Misionarëve të Bamirësisë, një kongregacion që sot vepron në mbi 130 vende të botës, duke ofruar ndihmë për të varfrit, të sëmurët, të braktisurit dhe njerëzit në nevojë pa dallim feje, race apo kombësie.

Për punën e saj të jashtëzakonshme dhe jetën e përkushtuar ndaj paqes, dashurisë dhe shërbimit, Nënë Tereza u nderua me dhjetëra çmime ndërkombëtare, ndër të cilat më i larti ishte Çmimi Nobel për Paqe në vitin 1979.

Ajo ndërroi jetë më 5 shtator 1997, në Kalkutë. Më 4 shtator 2016, u shenjtorua nga Papa Françesku me emrin Shën Tereza e Kalkutës.

Nënë Tereza mbetet një simbol i dashurisë së pakushtëzuar dhe një dëshmi e gjallë e fuqisë së shpirtit njerëzor për të ndryshuar botën me vepra të vogla, por me dashuri të madhe.