Spektri politik shqiptar, duke përfshirë kryetarët e partive, kryetarët e komunave, deputetët dhe Këshillin Kombëtar Shqiptar (KNSh), për më shumë se një dekadë thuajse nuk janë marrë me çështjen jetike të profesionalizimit të mësimdhënësve në shkollat shqipe. Aktualisht, shumë mësimdhënës janë pa licencë, dhe kjo situatë është lënë në harresë, duke dëmtuar seriozisht cilësinë e arsimit.

Përtej indiferencës së politikës, edhe shumica e drejtorëve të shkollave nuk kanë ndërmarrë hapa për të iniciuar këtë proces, ndoshta nga frika se mësimdhënësit e licencuar mund të bëhen konkurrencë për pozitat e tyre drejtuese. Kjo mungesë veprimi ka krijuar një boshllëk të rrezikshëm në arsim dhe ka lënë mësimdhënësit shqiptarë në një pozitë të pafavorshme, duke ndikuar drejtpërdrejt në cilësinë e edukimit të brezave të rinj.

Një tjetër skandal që del në pah është mosveprimi i KNSh-së, i cili, megjithëse ka mandat ligjor për të mbikëqyrur fushat e arsimit, kulturës dhe informimit, nuk ka ndërmarrë asnjë hap të dukshëm për të organizuar apo mbështetur dhënien e provimeve profesionale për mësimdhënësit. Në vend që të përqendrohej në ngritjen profesionale të stafit arsimor, KNSh shpesh është marrë me çështje të tjera, si bujqësia dhe agrokultura, duke devijuar nga detyrat e tij parësore dhe duke u përfshirë në praktika që ngjallin dyshime për korrupsion dhe keqpërdorim fondesh dhe shpërlarje parash.

Është ironike që, në vend të një angazhimi të sinqertë për të përmirësuar cilësinë e arsimit, disa liderë politikë akuzojnë Serbinë për diskriminim ndaj shqiptarëve, ndërkohë që vetë nuk respektojnë ligjet dhe statutin e Këshillit Kombëtar. Kjo jo vetëm që dëmton arsimin shqip, por krijon një imazh të shtrembëruar për komunitetin shqiptar, duke u shfaqur si i papërgatitur, i përçarë dhe i paaftë për të adresuar problemet e veta.

Një shembull konkret është Ragmi Mustafa, i cili ka treguar aftësi për të bashkëpunuar me zyrtarë serbë, si Ivica Daçiq, për interesa personale politike, por nuk ka bërë përpjekje për të organizuar një takim me ministren serbe të arsimit, Slavica Gjukiq Dejanoviq, për të zgjidhur problemet e mësimdhënësve shqiptarë. Kjo tregon qartë se disa figura politike duket se kanë një mision të heshtur për të shkatërruar shoqërinë shqiptare në Luginën e Preshevës, duke i lënë mësimdhënësit në një pozitë të dëshpëruar.

Në fund të fundit, spektri politik shqiptar, që shpesh vetëquhet “shpëtimtar i shqiptarëve”, duhet të marrë seriozisht çështjen e profesionalizimit të mësimdhënësve, duke shtyrë përpara procesin e dhënies së provimeve profesionale dhe licencave. Vetëm kështu mund të forcohet pozita e arsimit shqip dhe të përmirësohet e ardhmja e brezave të rinj. Në të kundërtën, çdo përpjekje për t’u fshehur pas patriotizmit folklorik është veçse një maskë për të mbuluar paaftësinë dhe korrupsionin që po dëmton të ardhmen tonë në Luginë.

Opinion: Redaksia.